• lokalizacja: Warszawa, ul. Wilcza
  • inwestor: Tacit Investment S.A.
  • architekci: Przemo Łukasik, Łukasz Zagała
  • współpraca autorska: Aleksandra Nowak, Dorota Pala, Wojtek Funkiewicz, Magda Kołłątaj, Paulina Skalska, Kasia Chobot, Natalia Krzeszowska, Izabela Moskal, Magdalena Stanik, Weronika Korpalska, Anna Szuba, Anna Wawrzyniak, Tomasz Budziński, Monika Muszyńska, Michał Sokołowski, Mateusz Rymar, Michał Laskowski, Krzysztof Weber
  • powierzchnia całkowita:  11 830 m²
  • projekt: 2017
  • realizacja: 2020
  • certyfikat: LEED Gold
  • fotografie: Nate Cook, Juliusz Sokołowski
  • nagrody:
    • TOP Builder 2022;
    • The Plan Award 2021: zwycięzca w kategorii “Hospitality”;
    • w konkursie European Property Awards 2021-2022:
      • Zwycięzca nagrody w kategorii “Hotel Architecture Poland”;
      • “Hotel Interior Poland” ⭐⭐⭐⭐⭐;
      • “New Hotel Construction & Design Poland” ⭐⭐⭐⭐⭐;
      • “Bathroom Design Poland” ⭐⭐⭐⭐⭐;
      • nominacja w kategoriach: “Best New Hotel Construction & Design Europe”, “Best Hotel Interior Europe”, “Best Bathroom Design Europe”;
    • laureat Nagrody Architektonicznej POLITYKI 2020;
    • I miejsce w kategorii Hotel w konkursie Art in Architecture Festival wraz z Tacit Investment Polska S.A.

Z inicjatywy Parafii rzymsko-katolickiej p.w Św. Jacka oraz samych parafian, w zdegradowanym społecznie i ekonomicznie centrum dzielnicy Rozbark w Bytomiu, powstała nowa przestrzeń publiczna służąca lokalnej społeczności. Przestrzeń bezpośrednio przylegającą do kościoła połączono funkcjonalnie oraz estetycznie z terenem dawnego skweru, który przekształcono w ogród różańcowy, nawiązujący do lokalnej legendy o św. Jacku. Teren ten o charakterze religijnym stanowi kompozycję będącą tłem dla monumentalnego gmachu świątyni. Poza ogrodem głównymi elementami całego założenia są dwa pawilony związane z prowadzoną przez parafię działalnością edukacyjno-kulturalną.

Nowoczesne budynki z wielofunkcyjnymi pomieszczeniami przeznaczone do pracy z młodzieżą, organizacji wystaw i koncertów stały się miejscem wypoczynku i rekreacji, skupiającym aktywność mieszkańców dzielnicy. Projektowane obiekty pełnią funkcję świetlic religijnych, miejsca wystaw i występów dla małych form teatralno-muzycznych. Oba budynki wpisano w układ kompozycyjny nowego zagospodarowania terenu. Dzięki współczesnej stylistyce kontrastują z zabytkowym gmachem neoromańskiego kościoła św. Jacka., jednocześnie – formą i skalą – utrzymają historyczną hierarchię podkreślając rangę świątyni. Dzięki nowoczesnym materiałom takim jak Corten i szkło nawiązują z nią jednak pokoleniowy dialog.

Inwestycja została zaprojektowana w nowoczesny sposób. Woda opadowa z całego terenu i powierzchni dachów jest gromadzona w specjalnym zbiorniku retencyjnym, który umieszczono kilka metrów pod powierzchnią gruntu. Szara woda zużywana jest następnie do podlewania zieleni w całym ogrodzie. Dachy obydwu budynków porasta zieleń, która służy przede wszystkim wkomponowaniu ich w otoczenie zabytkowej świątyni a dodatkowo wpływa m.in. na poprawę komfortu cieplnego budynków.

Zaprojektowany przy kościele ogród nawiązuje więc do postaci św. Jacka, patrona miejsca, nauczyciela modlitwy różańcowej. Wzdłuż alejek wprowadzono elementy sakralne w postaci tablic różańcowych i centralnie umieszczonej groty maryjnej z oczkiem wodnym. Całość dopełnia oświetlenie w formie dwudziestu kul, nawiązujących do lokalnej legendy różańcowej. W ten sposób bezimienna przestrzeń zmieniła się w miejsce spotkań o charakterze religijnym stanowiące nowoczesną wizytówkę miasta.

Zachowanie części starodrzewu ułatwiło płynne wpasowanie nowych elementów zagospodarowania miejsca w istniejący krajobraz.

W pobliżu domu parafialnego zaprojektowano budynek sali prób i sceny plenerowej (budynek A) wraz z bezpośrednim zapleczem. Przeszklona fasadą obiektu, którą w razie potrzeby można rozsunąć, otwiera pawilon w stronę kościoła. W ten sposób parter budynku  staje się zadaszoną sceną, służącą w sezonie letnim wydarzeniom plenerowym. W części południowej terenu zlokalizowano obiekt z niewielką świetlicą i miejscami noclegowymi (budynek B). Utrzymano go w tej samej stylistyce, aby wspólnie z nowym zagospodarowaniem terenu wokół kościoła oraz budynkiem sali prób stanowiły zwartą i spójną koncepcję materiałowo-przestrzenną.

Aby dodatkowo wydzielić tę przestrzeń w narożniku zlokalizowano ławkę, która domyka otoczenie (widownię) przy budynku. Ta mała forma architektoniczna, prowokować ma do zatrzymania i modlitewnej kontemplacji. W samym budynku mieszczą się sale do rozmaitych zajęć oraz wydarzeń teatralnych, muzycznych i wystaw, dlatego wnętrze zaprojektowano operując oszczędnymi środkami, wykorzystując przyjazne materiały, takie jak drewno oraz wielkoformatowe wydruki, obrazujące wydarzenia z historii dzielnicy Rozbark w Bytomiu.