news

Nasza wizja szkoły

wlo_10_www

„Powinniśmy zmienić nasze postrzeganie edukacji, tego, czym jest wykształcenie wyższe oraz co dzięki niemu zyskujemy”

– stwierdza Andrzej Dethloff, dyrektor nowo powstałego liceum niepublicznego Akademeia High School w Warszawie.

Wspólnie opracowaliśmy projekt niestandardowego budynku szkolnego. Trzyletnie, niepubliczne liceum na Wilanowie wystartowało w roku szkolnym 2016/17. Inspirujące miejsce nauki i relaksu z ponad 1000 m kw roślinności na dachu i nieograniczoną swobodą w wyrażaniu siebie.

Hala i biura przy ul. Koszyki

Hala Koszyki wraz z zespołem trzech budynków biurowych to dwa funkcjonalne komponenty projektu biura JEMS Architekci z Warszawy. Naszym zadaniem było zaprojektowanie wnętrz we wszystkich tych obiektach oraz aranżacja przestrzeni półpublicznych pomiędzy nimi.

hala-koszyki_medusagroup__mg_3718

Sercem założenia jest hala. Zależało nam aby wzmocnić nieco jej charakter – nie tyle na zasadzie kontrastów, co przełamywania narzucających się schematów. Kontekst hali targowej – określony poprzez XX-wieczną architekturę – staraliśmy się zatem przedstawić w nieco inny, współczesny sposób. Naszym zadaniem było określenie ram dla działalności przyszłych najemców hali. W miejscach gdzie brakowało autentycznie zachowanych elementów, takich jak np. płytki podłogowe staraliśmy się uzupełnić je o powściągliwe materiały – w tym przypadku beton. Przemysłowe posadzki wraz z prefabrykowanymi elementami posłużyły jako tło dla ram straganów wykonanych z barwionej na czarno, stali walcowanej.

Z takim samym zamysłem podeszliśmy do projektu budynków biurowych. Z uwagi na to, że ich architektura jest lapidarna w wymowie, sprzyjało to zastosowaniu szeregu mocnych zabiegów stylizacyjnych. Przestrzenie wspólne w budynkach biurowych (hole wejściowe i windowe, korytarze na poszczególnych kondygnacjach) zaprojektowaliśmy zgodnie z inspirującym nas motywem koszy. W holach blacha cięto-ciągniona w kolorze miedziano-złotym przypominać ma wiklinowo wyplatany kosz, ale w pełni nowoczesnej formie. Surowość ścian zestawiliśmy z eleganckimi materiałami. W jednym z holi zaprojektowaliśmy bowiem posadzkę z aluminium, która z czasem ma zmieniać się nabierając śladów i zarysowań, w drugim sięgnęliśmy po marmur.

Ciągi komunikacyjne to miejsca, których identyfikacja wizualna kształtowana jest w stylistyce street art. Z kolei dobrze widoczne od ulicy Koszykowej, reprezentacyjne halle dwóch budynków biurowych okalających halę, w zamyśle mają stać się miejscem ekspozycji sztuki, której mecenasem będzie Griffin ArtSpace. W części wspólnej klatek schodowych budynków biurowych zaproponowaliśmy interwencje artystyczne grupy Kolektyf z Wrocławia. Zważywszy na interdyscyplinarny charakter naszego studia zaprosiliśmy również do współpracy Oskara Zientę. Jego instalacje pojawią się w przestrzeniach półpublicznych placów łączących halę z budynkami biurowymi.

Zapraszamy na stronę projektu.

Kapliczka w Bronowicach

kapliczka_dsc7723-7

Dawniej przydrożne kapliczki pełniły funkcję punktów orientacyjnych – dosłownie i w przenośni. Jako miejsca służące modlitewnej kontemplacji pozwalały odzyskać duchową równowagę. W ich centralnym punkcie stał krzyż, wokół niego płot oddzielający sacrum od profanum.

W projekcie kapliczki w krakowskich Bronowicach odwróciliśmy tę sytuację wynosząc ażurowe ogrodzenie ponad wysokość przydrożnego krzyża. Istotnym elementem było światło, które wpuściliśmy do wnętrza poprzez – puste w środku – cortenowe sztachety o kwadratowych przekrojach.

Zależało nam, aby przebywający wewnątrz kapliczki, spoglądając w górę, mogli odnieść podobne wrażenie, jakie odnoszą patrząc w smukłe linie drzew sięgających wysoko w niebo.

Dla nas jako pracowni, która mierzy się z projektami różnej skali, było to wyjątkowo ważne i osobiste doznanie projektowe. Mamy nadzieję, że dla mieszkańców Bronowic to miejsce będzie równie cenne.

Zapraszamy na stronę projektu Kapliczki.

Centrum Edukacyjno-Kulturalne im. Ks. Grzegorza Gerwazego Gorczyckiego i Ogród różańcowy przy kościele św. Jacka w Bytomiu zakwalifikowane do konkursu „Living Places – Simson Architecture Prize”.

Plebiscyt zorganizowany po raz pierwszy przez Fundację Miesa van der Rohe, przy wsparciu firmy Simson ma być formą rozpoznania najlepszych, europejskich projektów przestrzeni, wpływających na komfort i samopoczucie jej użytkowników. Nagroda przyznawana będzie co dwa lata. Jak podkreślają sami organizatorzy w konkursie dostrzegane będą „najlepsze przykłady architektury, która przekłada się na wysokiej jakości miejsca służące codziennemu życiu: pracy, edukacji czy rekreacji… Architektura do życia”.

Zapraszamy do przeczytania opisu projektu na jego stronie: św. Jacek w Bytomiu.

Szkoła bez ławek w Wilanowie

wlo_02_www

Ta szkoła ma dwa oblicza: miejskie – z urbanistycznie wytyczoną elewacją, która jest prosta (od strony miasta i Świątyni Opatrzności Bożej) i drugie młodzieżowe, pół-prywatne, w którym będzie się toczyć całe to zróżnicowane życie uczniów i nauczycieli jak ze Stowarzyszenia Umarłych Poetów. To były dwa światy rozdzielone prostą, nieprzegadaną elewacją z gatunku tych monumentalnych, wysokich na 10 metrów.

Za murami uczelni w oczy rzuca się olbrzymia trybuna

To ona jest uniwersalnym elementem, miejscem spotkań, które inspirować ma uczniów i nauczycieli do nietypowych zajęć z WF-u, geografii, biologii czy literatury. Chcielibyśmy, żeby poprzez ten przeskalowany mebel młodzież wychodziła na zewnątrz, jednak z dala od gwaru miasta. Zależało nam żeby zaprojektować miejsce, w którym młodzież będzie się spotykać z przyjaciółmi między zajęciami. Już podczas naszej prezentacji dla inwestora aby nieco przerysować ten klimat pokazaliśmy fragment filmu „Grease” z Johnem Travoltą i Olivią Newton-John, w którym ta amerykańska trybuna jest czymś więcej niż tylko miejscem obserwacji zawodów lekkoatletycznych czy rozgrywek futbolu amerykańskiego – to także miejsce spotkań, zauroczeń ale także dyskusji z nauczycielami itp. Chcieliśmy dać tej szkole coś co będzie ją wyróżniało poza atrakcyjnymi salami i ciekawym programem funkcjonalnym.

Stołówce bliżej modnej restauracji

To nasz sposób pojmowania współczesnej świetlicy. Podstawowa różnica jest taka, że to miejsce otwarte jest nie tylko w porze lunchu, ale działa w sposób ciągły zmieniając swoje funkcje, ze stołówki, w kawiarnie z czytelnią i żywą artetekę. To miejsce gdzie można pracować z literaturą, spotkać się z psychologiem, czekać na rodziców a jednocześnie siedzieć przy laptopie i odrabiać zadania domowe, przygotowując wypracowanie. Zależało nam, aby uczniowie w niewielkich grupach migli tam uczyć się sztuki kulinarnej od kuchni, poznawać smaki i odbywać inspirujące, kulinarne podróże – geografia z gastronomią w jednym. Dlatego zdecydowaliśmy się rozszerzyć ten program o przestrzeń dachu, na której zlokalizowany zostanie ogródek. Sadzę, że mogą się tam odbywać zajęcia związane nie tylko z biologią, ale także fizyką, astronomią, geografią itp. To wszystko prawdopodobnie spowoduje, że uczniowie będą chcieli się na ten dach dostać. Tam można będzie wystawić ule w czasie sezonu letniego, hodować bazylię, rozmaryn, tymianek, używane później w szkolnej kantynie. Coraz częściej w urbanistyce mówi się o wykorzystaniu przestrzeni dachowych do wprowadzenia – na powrót zieleni do miasta.

To będzie szkoła bez typowych ławek

Wszyscy pracują tam w systemie stołów owalnych, nauczyciele nie mają pokoju nauczycielskiego, pozostając stale częścią pewnego zwartego, edukacyjnego ekosystemu. To było podstawą całościowego zamysłu polegającego na wytworzeniu lifestylowej atmosfery, zachęcającej do tego, aby pozostać w szkole po godzinach zajęć. Już strefa wejścia uformowana została w taki sposób, aby przypominała grotę, która jest miejscem dla młodzieży, gdzie można poczuć się zupełnie swobodnie, są miejsca spotkań grupowych, ale też bardziej intymne zaułki, w których można się położyć i bez skrępowania wyprostować nogi.

Zapraszamy na stronę projektu: Liceum Ogólnokształcące w Warszawie

Następna strona » « Poprzednia strona